به همین سادگی

اذان ظهر به افق شهر من.

حضرت آقا تماس نگرفت من هم نرفتم!

اصلا هم برام مهم نیست که خانمش همراهش بوده یا نبوده.

در حقیقت من از حضرت آقا فرار کردم.

با اینکه خیلی دلم میخواست ببینمش. خیلی دلم تنگ شده بود واسه ش و خیلی دوستش دارم.

اما نرفتم چون میدونستم رفتنم مساوی ست با شروع دوباره.

که احتمالا تا عید نوروز دستم رو بند میکرد! 

در حقیقت برام بد نبود اما دلم نمیخواست با شروع دوباره رابطه مون کلی غرغر و طلبکاری بیاد سراغم.

الان که هیچ نسبتی باهم نداریم ازش هم هیچ انتظاری ندارم اما وقتی بشه همسرم اونوقت یه سری کارا میشه وظیفه من وظیفه اون.

و حضرت آقا به خاطر اینکه نمیتونه وظایفش رو در قبال من انجام بده  اذیت میشه و خودش رو سرزنش میکنه. منم درسته به روش نمیارم اما ته دلم انتظار دارم که حواسش بیشتر بهم باشه.

 این به نفع همه ست.

خدا بزرگه خیلی بزرگ فقط بزرگیش رو ......